40 www.ouwestomp.nl
Home



30-08-2004
Herinneringen uit militaire di

Herinneringen uit militaire dienst


Ex-lijdend voorwerp : Peter Hamels
Lichting : 77-1
Onderdeel : C-Compagnie 48e Painfbat.
Getracht op te leiden voor : Boordschutter YP


L.S.,

Graag voldoe ik bij deze aan het verzoek van een klein verhaal of anekdote uit de militaire dienst. Het is zeker geen spectaculair verhaal of een verhaal, dat in de loop der tijd is uitgedijd tot het formaat van een formidabele gebeurtenis. Neen het is juist een wat saai en simpel verhaal zonder opsmuk, het wordt verteld met de bedoeling iets weer te geven van het tijdsbeeld van de laat zeventiger jaren en de spreekwoordelijke inefficiënte manier van werken van het Nederlands Leger dat destijds grotendeels bestond uit dienstplichtigen waaronder de auteur van dit stukje en wel voor de duur van 14 maanden .

En nu……

De auteur van dit stukje, neemt de lezer mee naar een grauwe maandagochtend in maart 1977 op de Willem 1 kazerne in Den Bosch. De Bollen van de Charlie compagnie waren zoals was verplicht, reeds Zondagavond teruggekomen. We komen binnen op de begane grond van het hoofdgebouw en gaan door een gang, die steevast rook naar wapenolie en boenwas en komen binnen op een kamer waar de lucht niet te harden was door een reuk die een mengeling was van blenco, verschraald bier, tabak en de lijfgeur van een 10-tal dienstplichtigen.

Een paar van deze figuren liepen in groen ondergoed en met slaapdronken koppen , waar-onder de auteur van dit stukje, richting de washokken. Een goochemerd die zelfs op dit uur niet zonder herrie kon had een transistor radio uitgestald die wat krakerige muziek uitbraakte. Een andere maat met het uiterlijk van een goedmoedig nijlpaard, danste wat mee op de maat van de muziek. Dat wil zeggen hij verplaatste zijn enorme bilpartij, uiteraard ook gestoken in legergroen, van links naar rechts en onder het tandenpoetsen murmelde hij de tekst wat mee, sex and drugs and rock’roll, that is what my body needs…..

Wat een ochtend om wakker te worden, het ontbijt was maar overgeslagen met als compensatie een half uur langer in bed, maar nu wat het opschieten. De vorige week te laat komen op het appel koste een rapport CC, gelukkig alleen maar een berisping met de boodschap dat het de volgende keer een boete werd, nu opschieten dus maar.
Bij de ontvangen PSU, alweer ruim 10 weken geleden, bevonden zich twee jasjes met verschillende maten, de een te groot en de andere te klein. De jassen waren verschillende malen hersteld en waren waarschijnlijk in de zestiger jaren door anderen gedragen. Nu het te grote jasje dan maar, de mouwen omslaan, opschieten, opschieten, de hondenpenning om voor het geval er gecontroleerd werd en hop hop naar buiten, naar de Bollen appel plaats, om de hoek van het hoofdgebouw.


Op het grote plein ofwel appelplaats voor de parate hap stonden lieden van de Alpha en de Bravo, volledig bepakt dat wil zeggen ransel met ingeriemde berenlul, waarschijnlijk een mars, zij liever dan ik. Opschieten, opschieten
Jezus staar staat er al een te brullen, “gore zaadstengels, in de houding of ik schop je in de houding”.Deze stichtelijke woorden kwamen voort uit het rijke vocubulair van Sergeant Denise een drilmeester pur sang. Af en toe kon je wel lachen over zijn opmerkingen, maar vandaag niet zijn gezicht stond op onweer, zeker van de grote baas de wind van voren gehad.

Over de grote baas gesproken, daar kwam zijne torenhoge hoogheid ofwel in het dagelijks leven Kapitein Noordhoek.:
Instructie compagnie…….geef ach !!!! (waarom moest hij toch steeds die woorden inslikken, staat zeker stoer, nu ja geef hem zijn zin maar) “Links-rechts” kwam er weinig enthousiast uit de pakweg 60 kelen van de instructie- annex bollencompagnie. Wat voor ongein was er vandaag weer in petto, als Bol van 10 weken was je nooit zeker van wat er aan zat te komen. De grote baas viste een papiertje uit zijn borstzak en bekeek zijn aantekening “Wie van jullie is Hamels !!!”
Krijg nou wat, hij moet mij hebben, een wat onzekere rechterarm ging in de lucht,
“Uittreden en melden bij de CSM” !!!.

Om het verhaal wat in te korten, er moest onduidelijke reden een extra YP naar de Harskamp voor schietoefeningen gedurende een week en ondergetekende, net 2 weken van Piroc, was aangewezen om de rit als boorschutter mee te gaan. Even als uitleg, volgens de regels was de aanwezigheid van een boorschutter verplicht op dergelijke ritten dit om de chauffeur tijdig te waarschuwen voor van rechts komend verkeer. Aangezien het grootste deel van de rit over snelweg ging, was deze taak niet al te zwaar.

Aangekomen op de Harskamp en na het afleveren van YP gevraagd waar gemeld moest worden. Wat vage armbewegingen van nog vagere figuren, die waren voorzien van gele strepen, dirigeerden deze Bol naar een van de barakken. Na al het tumult van het wakker worden, het haasten naar het appel, de rit naar Harskamp, was het opvallend stil in de barak.
Niet helemaal onlogisch daar er verder helemaal niemand aanwezig was, een 20 tal bedden met matrassen die waren voorzien van gore vegen, waren en bleven leeg.

Om het verhaal nog verder in te korten, ondanks de prille dienstervaring wist deze Bol vrijwel de gehele week uit handen te blijven van CSM’s en aanverwante zaken en pendelde een aantal dagen tussen de PTM, de HMT en KMT en de lege barak, afgewisseld met een gang naar de eetzaal. Niemand die wat vroeg en nog beter niemand die lastige onderhoud kon opdragen.
Een tijd van nietsdoen en uitrusten, gelijk zoals deze Bol in Piroc was gewend.

Echter op de vrijdag, met het weekend verlof in het vooruitzicht, toch maar even geĂŻnformeerd hoe het zat met de terugtocht en had daarmee uiteindelijk wat in werking gezet.
Een aantal dagen had niemand intresse in deze Bol en de laatste dag werd deze arme Bol zowat stijfgevloekt door verschillende personen die om onverklaarbare reden ineens baat hadden te weten waar ik was geweest en wat ik had gedaan, nu niet veel eigenlijk. Na de tirades te hebben aangehoord werd geadviseerd om mijn kop maar dicht te houden over dit voorval en maken dat ik naar Den Bosch kwam met een van de gereedstaande YP’s
Het advies werd gretig opgevolgd en zo nog ruimschoots op tijd terug voor het appel op vrijdag middag en verhalen aangehoord van een weeklang gemiste zaken zoals marcheren, stormbanen en al dat fraais dat het leven van een Bol minder aangenaam maken.
Soms was het leven van een Bol wat minder vervelend….