32 www.ouwestomp.nl
Home



09-03-2004
Wild west op de KW1

Wild west op de KW1

In de week van oudjaar 1970, had de Alfa cie de beurt om wacht personeel te leveren.
1 Sgt wachtcommandant, 1 Korporaal en als ik het goed heb 6 man voor poort diensten en rondes.

Mooi we waren ingedeeld in de nacht van 30 op 31 december 1970 en hadden dus 31 december de hele dag vrij en mochten naar huis.
Zoals op vele nachten wacht, was het stil, 1 man achter bij de poort, 1 man voor bij de poort, de Sgt achter het bureau en de Kpl aan de tafel bij de overige mannen.

Er waren geen gestrafte dus de cellen blokken waren leeg.
Mooi de bedden waren dus voor de wacht, welke geen poortdienst hadden.

Om het uur werd een kazerne ronde gedaan door 2 man, welke tevens de wacht bij de achter poort gingen aflossen.
Als korporaal heb ik de voor poort wacht naar binnen geroepen, het was niet bepaald warm buiten.
Het hek was dicht en je kon vanuit het wachtlokaal zo op de poort kijken.

Als oud gediende mijn tijd zat er bijna op, had ik een goede mogelijkheid ’s- nachts wakker te blijven.
De mannen mochten van ons de sgt en mij gaan slapen, op de bridge in de cellen.

Hoewel we in de voorgaande jaren gewend waren, met onze wapens op wacht te staan, zonder dat we munitie bij ons hadden, was dit enkele weken hiervoor veranderd i.v.m. diefstal van wapens in de kazerne te Eden.
Zo had ieder van ons 5 kogels voor zijn wapen.
Uzi dragers 9 mm en Fal dragers 7.62 mm kogels

02.30 uur in deze periode gold nog geen nacht permissie en iedereen moest om 10:00 uur binnen zijn, kwamen 2 figuren de oprijlaan op lopen, de wacht inclusief de sgt sliepen en zo moest ik naar de poort toe.
Helm op de kop, de Uzi in de hand en daar ging ik.
Op dat moment kwam een Mercedes de oprijlaan op rijden en zag ik dat de twee mannen welke snel kwamen aanlopen hevig bebloed waren.
Het waren 2 soldaten van de Staf Cie.
Vlug deed ik de poort open en liet de mannen naar binnen en sloot de poort weer af.
Tijdens mijn run naar de poort schreeuwde ik nog wel de wacht wakker, aangezien het betreffende voertuig achter de twee personen aan kwam.
De Mercedes kwam tot stilstand en er vlogen vier deuren open, waaruit 4 mannen te voorschijn kwamen, welke een verwoede poging deden, het net gesloten hek te openen.
Ik aarzelde geen moment en greep naar mijn munitiehouder welke in mijn broekzak zat en stopte dit in mijn wapen de Uzi.
In tussen klommen de betreffende figuren over het hek.
Snel haalde ik de slede met mijn linker hand naar achteren en ontgrendelde de veiligheidspal welke gelokt was.
Doe dat maar in Ă©Ă©n handbeweging, wat later bleek zette ik de pal niet op enkel schots, maar op automatisch.
“Halt sta of ik schiet” was het commando, maar onze vier figuren trokken zich er niet veel van aan en binnen enkele seconden, stonden ze aan de binnenkant van de poort.
De eerste persoon een jongen van mijn leeftijd, stond op nog geen meter van mij af en probeerde wild graaiend mijn Uzi, welke op scherp stond te bemachtigen.
Op dat moment kwam de sgt naar buiten, ik weet nog wie het was, maar ik noem verder geen namen. Deze had ook een Uzi bij zich en wilde in de lucht schieten, het geen voor mij, gelet de afstand tussen mij en de betreffende persoon onmogelijk was.
Later hebben we de sgt verteld, dat als je in de lucht wil schieten, je eerst je wapen moet laden.
Ook de wacht was intussen bij de poort verschenen en de betreffende personen werden met zijn alle het wachtlokaal in geleid.
In tussen was ook de officier van piket, een vaandrig gealarmeerd.

Het bleek allemaal een uit de hand gelopen kroeg ruzie te zijn, waarbij de alcohol de overhand had gehad.

De officier van piket wilde geen rapport op maken, omdat er verder niets ernstig gebeurt was.

Ik vroeg aan de betreffende persoon waarom hij niet op mijn commando reageerde en dat als ik op hem geschoten zou hebben hij er niet meerzou zijn geweest.

Ja zei deze, jullie hebben geeneens munitie in dat ding
( hij was n.l. met klein verlof ) en had nog nooit
met een geladen wapen op wacht gestaan.
In zijn bijzijn heb ik mijn Uzi ontladen en hem de patronenhouder laten zien.
Ik heb hem toen goed wit zien wegtrekken en hij was gelijk nuchter.
Ik moet wel eerlijk bekennen, hij heeft wel vier keer zijn excuus aangeboden.

Waarom dit verhaal

Het is waar gebeurd en het is mijn hele leven als een dia plaatje bijgebleven.
Terwijl ik dit zit te schrijven, zie ik deze film weer langs komen.
Uit deze ervaring begrijp ik nu wat het moet zijn, als je werkelijk iemand iets hebt moeten aandoen
Velen van ons hebben nooit deze ervaring gehad, op het punt staan iemand te doden.
Toch weet ik dat er kaderleden bij het 48e zijn geweest, die dit werkelijk hebben moeten doen.
Ook weet ik, dat hoewel ze hier niet over praten, het verdringen, hier zwaar onder gebukt gaan.

Ik hoop dan ook dat mijn simpele verhaaltje er aan zal bijdragen, voor hen die dit lezen en de wild west verhalen dan ook nuchter inzien, hier een ander begrip door kunnen krijgen.
Voor hen die deze acties en erger hebben meegemaakt, hoop ik dat dit verhaaltje een kleine ondersteuning mag zijn, in het verwerkingsproces van hun emoties in deze.

Chris.